Dziękujemy wszystkim Gościom, którzy bardzo licznie odwiedzili i nadal odwiedzają nasze muzeum. Dziękujemy za słowa uznania, a często wręcz zachwytu naszymi zbiorami. Z zaskoczeniem oglądacie Państwo nie tylko znajdujące się w kolekcji muzealnej wybitne dzieła sztuki i pamiątki historyczne, ale także zabytki szczególne – najstarszy polski fortepian
wykonany w Sandomierzu w 1774 r. przez organmistrza Ignacego Skurskiego na potrzeby szkoły prowadzonej przez Siostry Benedyktynki, czy zbiór ksiąg drzewnych, jedyny taki w Polsce. Okazją do wyrażenia słów uznania są wpisy w pamiątkowej księdze. Przytaczamy niektóre z nich, te z ostatnich dni. Pan Maciej Płaza, pisarz pochodzący z Sandomierza, napisał, że nasze muzeum to „Serce Sandomierza. Stare, ale wciąż bijące”.
Ktoś inny, że historia, którą poznajecie w muzeum „dotyka duszy w sposób nieoceniony i niezapomniany”. Wielu Gości oznajmiło, że jest to jedno z ich ulubionych muzeów, do którego zawsze z przyjemnością wracają. Liczne wpisy dotyczą wystawy czasowej eksponowanej w podziemiach zatytułowanej „Nie samym chlebem”. Jeden z nich brzmi: „Dziękujemy za otwarty umysł. Po raz pierwszy widzę wystawę dyskutująca w Polsce językiem sztuki współczesnej dylematy wiary. Bardzo poruszające”.
Natomiast poeta Wojciech Kass napisał: „Jednym z elementarnych dążeń ludzkich jest pęd do metafory. Rozmaite metafory Stołu Pańskiego […] ukazuje przemyślana w każdym detalu wystawa „Nie samym chlebem”. Prezentowane na niej obrazy współczesnych artystów (w tym wybitna rzeźba Piety Fobera) są znamiennymi szczegółami (artystycznymi wizjami) całości tajemnicy Sacrum. Poeta niemiecki Friedrich Hölderlin zapisał w wierszu: „Wszystko jest życiem, gdy odwiedza nas Bóg”. Gratuluję”.
Czytamy z radością te świadectwa. Dziękujemy za nie.
