Fotorelacja z finału III edycji wojewódzkiego konkursu recytatorskiego „Dla Papieża”

Recytację oceniało jury w składzie (od lewej):
mgr Małgorzata Lipa - Kierownik Oddziału  Zamiejscowego Świętokrzyskiego Kuratorium Oświaty
ks. dr Bogdan Krempa - dyrektor Wydziału Katolickiej Nauki
 i Wychowania Kurii Diecezjalnej w Sandomierzu
mgr Urszula Stępień - kustosz Muzeum Diecezjalnego w Sandomierzu
mgr Ewa Mika - wicedyrektor Gimnazjum nr 1 im. Jana Długosza
 w Sandomierzu

Młodzi prowadzący: Paulina Chodzyńska i Marcin Krakowiak

       

Konkursowe zmagania

Ogłoszenie werdyktu jury

Wręczenie dyplomów i nagród

Wspólne zdjęcie wieńczące spotkanie

Pamięć o ludziach i dziełach

W muzeum odbyło się kolejne spotkanie z cyklu „Pamięć o ludziach i dziełach”. Spotkania te Muzeum Diecezjalne organizuje wraz z Towarzystwem Naukowym Sandomierskim. Naszym gościem był prof. dr hab. Tadeusz Mikołaj Trajdos, który zaprezentował wykład „Król Władysław II wobec Kościoła prawosławnego w państwie polsko – litewskim”. Prof. T Traidos historyk-mediewista, pracownik naukowy Instytutu Polskiej Akademii Nauk prowadzi badania na temat historii Kościoła XIV-XV w., dziejów kultury późnośredniowiecznej oraz ziem wschodnich Korony Polskiej. Spotkanie poprowadził dr Tomisław Giergiel.

Władysław Jagiełło zapisał się w dziejach kolegiaty wielką

fundacją malowideł bizantyńsko-ruskich. Król roztaczał

nad wschodnim malarstwem patronat szczególny. Za jego

panowania doszło do ozdobienia wschodnimi malowidłami

wnętrz katolickich świątyń na ziemiach Małopolski i Wielkopolski.

Imaginacyjny, reprezentacyjny portret króla Władysława Jagiełły, tempera ok 1520, warsztat Hansa Suessa z Kulmbachu.
 Obraz ze zbiorów Muzeum.

Do naszych czasów zachowały się cztery zespoły

malowideł bizantyńsko-ruskich: w kaplicy zamkowej Świętej

Trójcy w Lublinie, w kolegiacie w Wiślicy, w katedrze

w Sandomierzu oraz późniejsze freski ufundowane przez

Kazimierza Jagiellończyka w kaplicy św. Krzyża na Wawelu.

Treść malowideł wskazuje na złożone przyczyny umieszczenia

wschodnich tematów w katolickiej świątyni. Przeprowadzane

analizy i interpretacje upatrują genezy tej decyzji

w prywatnych upodobaniach Władysława Jagiełły, wyniesionych

z kręgu prawosławnego, a więc wskazania „kim

jest i skąd przychodzi”. Inne mówią o utrwaleniu w cyklu

fresków treści służących kultowi publicznemu i osobistemu

króla, zapewniając potrzebę utożsamienia się z typem

pobożności, jaka obowiązywała w społeczności i religii, do

której wchodził. Łącząc obie funkcje, należy podkreślić, że

malowidła są dziś odbierane jako artystyczna manifestacja

jedności chrześcijaństwa.

Przez całe panowanie liczba wizyt króla w Sandomierzu na tle innych odwiedzanych miejsc jest ogromna i bliska siedemdziesięciu. Wśród nich pewnego rodzaju fenomenem jest dwudziestopięciokrotna obecność władcy 8 września, w dniu święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.

Pamiątkowe fotografie

 Muzealne archiwum wzbogaciły w ostatnim czasie fotografie, na których uwieczniony został wraz ze  swoją rodziną  stolarz Lucjan Lewkowski, zamieszkały w okresie międzywojennym  w Sandomierzu na Podwalu.

Lucjan Lewkowski  w 1936 i 1937 roku  wykonał  liczne prace stolarskie w muzeum. Był to czas przenoszenia zbiorów z dawnej siedziby w Seminarium Duchownym i urządzania wnętrz muzealnych w odnowionym Domu Długosza. Biskup Jan Kanty Lorek  zaprosił wówczas do współpracy krakowskiego uczonego Karola Estreichera jun., któremu powierzył urządzenie muzeum „zgodnie z ostatnimi wymaganiami muzealnictwa”. Pierwszy etap objął prace konserwatorskie. Krakowski konserwator Wacław Szymborski odnowił wiele obrazów,  m.in. dzieło  Łukasza Cranacha Starszego „Matka Boża z Dzieciątkiem i św. Katarzyną Aleksandryjską”. Kazimierz Radulski, który w Sandomierzu na Zawichojskim Przedmieściu prowadził „Wytwórnię ceramiczną i budowę pieców”  ustawiał piec gdański z XVIII w., który został przeniesiony z dawnego klasztoru sióstr benedyktynek, dorobił także wiele kafli.

Lucjan Lewkowski, jak poświadczają dawne zapisy inwentarzowe,  odnowił eksponowane dziś w sali V na piętrze dwa zabytkowe meble: skrzynię z XVII w., intarsjowaną różnymi gatunkami drewna, stolik do gier z XVIII w., w którym „nogi ściśle wedle starego spróchniałego wzoru odrobione” oraz  zawieszony w centralnej części tej sali  drewniany świecznik z pocz. XVIII w.

 26 października 1937 r.  Karol Estreicher jun. pozostawił następujący zapis  w pamiątkowej księdze Muzeum: „Wreszcie w dniu 26 października 1937 r. nastąpiło otwarcie uroczyste Muzeum zorganizowanego w Domu Długosza. Napracowałem się przy tym sporo wraz z ks. prałatem Górskim, obmyślając wszystko szczegółowo. Dziś nareszcie dzieło zostało skończone.  Finis opus coronat.”

Prawnukowi  Lucjana Lewkowskiego serdecznie dziękujemy za te pamiątkowe fotografie. 

Mamy w Domu Długosza

Zamki  z kartonowych pudełek i pudełeczek, efektowne, wielkoformatowe prace malarskie, zegary z guzikami oraz przestrzenne ryby - to wszystko mogli zobaczyć rodzice przedszkolaków uczestniczących w ciągu roku w  zajęciach muzealnych.

Ostatnie spotkanie z cyklu „Królowa Jadwiga opowiada” odbyło się z okazji Dnia Mamy, więc każda z grup przygotowała krótki program artystyczny. To wspólne świętowanie rozpoczęła prezentacja zdjęć, dzięki której rodzice mogli poznać w jaki sposób ich dzieci spędzały czas w naszym muzeum. Specjalnie dla rodziców została też przygotowana wystawa prac plastycznych dzieci.

Serdeczności i podziękowania

Dużą radością i zaskoczeniem był wspólny taniec

Można się było pochwalić swoimi dziełami

17 maja 2014 r - NOC MUZEÓW w Sandomierzu

 Koncert Miłosza Mączyńskiego towarzyszył tegorocznej edycji Nocy Muzeów  w Domu Długosza. Gitarzysta, laureat wielu nagród i wyróżnień na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach, obecnie doktorant Akademii Muzycznej w Krakowie przygotował dla słuchaczy kompozycje Weiss'a, Martina, Tansmana oraz Rodrigo. Występ został bardzo dobrze przyjęty i spotkał się z długim aplauzem widowni.

Stała ekspozycja również cieszyła się dużym zainteresowaniem. Pomimo zmiennej pogody 400 gości skorzystało z bezpłatnej możliwości zwiedzania Muzeum.

Festiwal czyta dzieciom

Dzieci obejrzały bajkę w języku migowym z warsztatów  "Okiem motyla" i wysłuchały opowieści pod tytułem "Jedno oko na Maroko", czytane przez: Andrzeja Seweryna,

Szymona Kuśmider, dziennikarkę Martę Węgiel, Elwirę Ślęzak z Axoum Duo oraz Katarzynę Kubacką dyrektora Festiwalu i ks. Andrzeja Rusaka dyrektora Muzeum Diecezjalnego.

Spotkania z filmem i rozmowy z ich autorami

W ramach Festiwalu Filmów Niezwykłych Sandomierz 2014 gościliśmy na spotkaniu Andrzeja Mosia autora filmu dokumentalnego "Moja Atlantyda". Film opowiada losy człowieka spomiędzy granic dwóch światów kultury polskiej i żydowskiej. Drugim wyświetlonym obrazem był film "Światła domu" N. Olejniczak o czasie, przemijaniu i mocy wspomnień o kulturze i ludziach, których już nie ma.